Het verhaal van Manita
Elke maandagmiddag en woensdagmorgen ben ik te vinden op Dagbeleving de Waterlelie in woonzorgcentrum de Nieuwenhof in Deurne. Hier komen ouderen naartoe om deel te nemen aan allerlei activiteiten. Creatieve bezigheden zoals handwerken, knutselen, schilderen of kleuren, maar ook bewegingsoefeningen, een balspel, geheugentraining, samen de krant doorlezen of gewoon even gezellig een praatje maken.
Ik voel me hier helemaal op mijn plek. De dankbaarheid van de bewoners is hartverwarmend. Ik lees graag voor en draag soms zelfgeschreven gedichten voor over belangrijke levensgebeurtenissen. Dat raakt mensen en leidt vaak tot mooie gesprekken, iets waar ik als kletsmajoor dol op ben.
Samen terug naar vroeger
Om herinneringen op te halen, laat ik wel eens een boek zien met foto’s van meubels en gebruiksvoorwerpen uit de jaren ’50 en ’60. Een ouderwetse koekentrommel, teil of krultang roept vaak levendige reacties op: “Wij kregen alleen op zondag een ‘kuukske’.” “Als je uit een groot gezin kwam, wilde je niet als laatste in de teil.” “De krultang ging in het kolenvuur. Eerst testen op een krant, anders stond je haar in brand!” Prachtig al die verhalen over vroeger.
Ik ga altijd met plezier naar de Waterlelie. Het doet me goed om te zien dat de mensen een fijne en gezellige dag invulling hebben gehad.
“Ik ga altijd met plezier naar de Waterlelie.”
Collega’s aan het woord
